Willy Arseen Dornez Willy Arseen Dornez  ‎(I17)‎
Naam:
Willy Arseen Dornez

Geslacht: ManMan
      

Geboorte: 27 februari 1927 32 25 Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium
Overleden: 15 juli 1999 ‎(Leeftijd 72)‎ Hasselt, Limburg, Belgium
Persoonlijke feiten en details
Geboorte 27 februari 1927 32 25 Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium

Gedoopt Roesbrugge-

HuwelijkBurgerlijk huwelijk
Eliza Maria Stalmans - 30 april 1949 ‎(Leeftijd 22)‎ Sint-Huibrechts-Lille, Limburg, Belgium


Bron: S170

Woonplaats van 27 februari 1954 tot 15 juli 1999 ‎(Leeftijd 27)‎
Adres:
Smedenlaan 13
3500 Hasselt,Limburg,Belgium



Bron: S170

Beroep van 5 oktober 1967 ‎(Leeftijd 40)‎ Hoofdtreinwachter


Bron: S170

Rijksregisternummer


Bron: S170


Shared Note: -
Overleden 15 juli 1999 ‎(Leeftijd 72)‎ Hasselt, Limburg, Belgium

Crematie 20 juli 1999 ‎(5 dagen na overlijden)‎ Hasselt, Limburg, Belgium

Record ID nummer 17
Laatste wijziging 19 mei 2015 - 14:34:06
Bekijk details betreffende ...

Ouders Familie  (F1173464848)
Ferdinand René Basilius "René" Dornez
1894 - 1973
Eudoxia Maria Gerarda Gekiere
1901 - 1995
Willy Arseen Dornez
1927 - 1999
Privé
-
Privé
-
Privé
-

Directe familie  (F1173466135)
Eliza Maria Stalmans
1926 - 2006
Privé
-
Privé
-
Privé
-


Notities

Shared Note


In 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit en beide jonge mannen werden opgeroepen voor het front. Ze kwamen in dezelfde compagnie terecht ‎(of hoe heet zoiets in het leger?)‎. Ze moesten vechten achter “den IJzer”. Ze moesten de loopgraven in. Daar leerden ze elkaar goed kennen. Ze waren met een groepje van 5 tot 6 jonge mannen die vrienden werden. Op een “mooie” dag kreeg René een scherf van een granaat in zijn arm en op een andere “mooie” dag kreeg Jef een kogel door zijn onderbeen. In beide gevallen ging het projectiel er dwars doorheen. Beide mannen werden gewond naar huis gestuurd en hun dienst zat erop! ‎(Wij, kleinkinderen, vroegen later dikwijls om de littekens van die wonden te zien en keken er vol bewondering naar!)‎. Na de oorlog hielden de kameraden enigszins contact bij huwelijken en geboorten. Maar dat verwaterde na een tijd.

Toen brak Wereldoorlog II uit.

Jef was ondertussen hoofdwachter op de treinen en René was zaalwachter in het station van Roeselare. Op een dag moest Jef met een trein naar de zee.

’s Avonds, in Roeselare aangekomen, wilde Jef zijn vriend zoeken maar alles was verduisterd ‎(onder de oorlog)‎ en hij kon hem niet vinden. Daarom vroeg Jef aan de eerste stationsbediende die hij tegenkwam of hij René Dornez misschien kende? En uit deverte riep iemand: “Jef, hier ben ik!” Het was natuurlijk een blij weerzien. Ze wisselden de laatste nieuwtjes uit. René vertelde dat ze zo moeilijk aan eten geraakten voor de kinderen. Alles was op de bon. Ze woonden in de stad en konden nergens een extraatje krijgen. Willy en Jozef moesten bij de boeren gaan helpen om wat extra aardappelen vast te krijgen. Jef zei dat zij geluk hadden. Ze woonden “op de buiten”, hadden zelf een varken en konden groenten en fruit kweken. Misschien moest René zijn oudste zoon eens op vakantie laten komen naar Limburg om wat aan te sterken? Dat was dus afgesproken.

Onder de eerstvolgende zomervakantie spoorde Willy naar Limburg. De reis duurde een hele dag. Het was 1943 en Willy was 16 jaar. In Sint-Huibrechts-Lille leerde hij Lisa kennen. Oudste dochter van Jef en ook 16 jaar. Jullie kunnen het al raden. Ze werden verliefd op elkaar. Willy ging terug naar Roeselare maar ze bleven contact houden met kaartjes en brieven. En zo is het gekomen. In 1949 zijn ze getrouwd en in 1999 hebben ze hun 50ste huwelijksverjaardag gevierd. En zo hebben wij familie in het verre West-Vlaanderen.

Lydia ‎(met hulp van Hilde en Diane)‎

Happy New Year.
Op zaterdagavond 16 januari 1965 werd een nieuwe aktiviteit ingevoerd. Gewoon een ontmoetingsavond om elkaar de beste wensen voor het nieuwe jaar aan te bieden. Het zou niet bij deze eersteling blijven want dit samenkomen viel in goede aarde.
Eerste Scoutsival.
Op 13 februari maken we dan de geboorte mee van Scoutsival. Het jaarlijkse bal van de Sint-Paulusgilde in dienst van de Roeselaarse scoutsgemeenschap! Er was nogal wat werk aan gedaan geweest. Talloze vergaderingen waren er aan voorafgegaan. Er werdeen komitee opgericht waarin uiteraard het voltallig bestuur van de Sint-Paulusgilde vertegenwoordigd was, maar ook enkele mensen van de onderscheiden ouderkomitees. Scoutsival 65, de eersteling dan, kende een daverend sukses met 700 deelnemers. Hetstijgend sukses van de opeenvolgende oud-scoutse dansfeestjes moest vroeg of laat gevolgen hebben. Na verscheidene bestuursvergaderingen steeg het enthousiasme en de wil om dit bal, of liever de opbrengst ervan, ten dienste te stellen van de aktievestedelijke scouts- en gidsengroepen. Nu was die opbrengst tot dan toe zeker niet het doel geweest. Dit feestje moest alleen maar ieder jaar weer een boel gezelligheid brengen en de ontmoetingsplaats worden van een boel gezworen kameraden. Er was danook hier en daar een beetje oppositie van enkelen, die vreesden dat die gezelligheid aan het gouden kalf zou geofferd worden. Maar zij die wel enthousiast waren, waren helemaal niet van plan om de sfeervolle samenkomsten prijs te geven. De knoop werd dan ook doorgehakt, maar iedereen begreep dat hiervoor een heus komitee vandoen zou zijn. Er was een laaiend enthousiasme bij alle deelnemers van het samengetrommelde bestuur. In dit bestuur zat onder andere uiteraard het voltallige oud-scoutsbestuur: Yves Ameve, Frans Libbrecht, Gilbert Horrie, ‎(de respektieve voorzitter, sekretaris en schatbewaarder van de SPG)‎ en verder de bestuursleden Gilbert Bonte, Roger Bonte, Carlos d'Autry, André Plancke, Carlos Vancalbergh en Edward Van Doorne. De aktieve scoutsleiding werd vertegenwoordigd door de groepsleiders Raf Vansteelant en Clément Collier, door de groepsleidster van de gidsen, Olga Velle en door de scoutsleiders Hugo Dejonghe, Geert Vanhuyse, Pol Lelevere en door Jef Cottyn voor Rumbeke. Tenslotte waren ook de ouderkomitees vertegenwoordigd in de personen van Georges Carbonez, André Degryse en Norbert d'Huyvetter. Op de eerste vergadering werd vooral naar een passende naam gezocht en Roger Bonte smeet plots de naam "Scoutsival" optafel. Het klonk nogal ongewoon die eerste keer en na heel wat diskussie en nadat ook nog heel wat andere namen werden vooropgezet, werd er beslist de volgende vergadering af te wachten om toe te slaan. Die volgende vergadering werd de naam Scoutsival dan aangenomen. Niet alleen kon je er onmiddellijk uit opmaken dat het hier om een organisatie van de scouts ging, maar tevens dat het over een feest ging. Deze argumenten gaven dus de doorslag. Verder was er een drukte van belang. De vergaderingen volgden elkaar in snel tempo op. De datum moest worden vastgelegd, de zaal, het orkest. Er moesten uitnodigingskaarten worden verstuurd, affiches gedrukt en uitgehangen. Er moesten prijzen verzameld worden voor de tombola. En zo ging het maar verder, werk bij de vleet, maar, we zegden het al, het enthousiasme was groot. Er werd dan ook met spanning uitgekeken naar de resultaten van het vele werk toen die dertiende februari van 1965 daar was. Maar de zaal Cloet zat afgeladen vol: meer dan 700 scoutsivallers beleefden daar een nieuwe vorm van feestvieren. Natuurlijk, het was maar een bal, maar iedereen, ook de pers, beschreef de speciale sfeer die daar heerste en die ónmiskenbaar een zeer scouts karakter had. Het orkest van Willy Roland enMichiel Dejonghe, die de animatie voor zijn rekening genomen had, hebben van dit eerste Scoutsival werkelijk een topnummer gemaakt. Voor de oud-scouts was het sukses kompleet: hier hadden ze dan eindelijk het ware middel gevonden om de gilde en vooral zichzelf ten dienste te stellen van scouting te Roeselare. Maar de koek moest verdeeld worden over zo maar eventjes vier groepen: de Ridders, Kristus-Koning, Parsival van Rumbeke en tenslotte ook de meisjesgidsen. Toch bracht dit bal een ferme stuiver op. Een entreekaart kostte 40 frank, maar er was ook de tombola geweest en men had zelfs iets verdiend aan het verkochte bier. De gebroeders Cloet hadden zich dus niet onbetuigd gelaten maar ze waren dan ook echte scoutssympatisanten en we geloven dat alle kinderen van Gilbert Cloet lid geweest zijn van de beweging. Het bezielend vuur bleef branden en dan denken we hierbij op de eerste plaats aan de oud-scouts en de scoutsleiders maar hulde moet hier zeker ook gebracht worden aan de mensen uit de ouderkomitees. We noemen hierbij eerst en vooral de onvermoeibare Scoutsivalwerker Georges Carbonez, maar ook André Degryse, Norbert d'Huyvetter en even later Albert Breemersch. Mensen die hun sporen verdiend hadden in de ouderkomitees aarzelden niet ook hier hun beste krachten in te zetten. Tenslotte en niet het minst de grote stimulator van Scoutsival, die in 1966 als dusdanig in werking trad, die gewoon bergen werk verzet heeft en die zonder overdrijving de bewerker mag genoemd worden van de opeenvolgende daverende Scoutsival-suksessen : Gilbert Bonte. Een naam die onafscheidelijk aan Roeselaars grootste bal verbonden blijft. Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen. Lees met ons het ongelooflijke verhaal van Scoutsival: "De zaal Cloet zat bomvol. De verhoogde inkom prijs, nu 30 frank, en het grote aantal deelnemers leverde een aardige stuiver op voor de plaatselijke scoutsverenigingen. Het moge hieruit blijken dat Scoutsival een verwezenlijking was van de oud-scouts en dat is ook zo gebleven in die latere suksesvolle jaren. Scoutsival heeft de Sint-Paulusgilde het middel geschonken om zich in te zetten voor de aktieve scoutsbeweging en met welk een daverend enthousiasme dit gebeurd is moge blijken uit het ongelooflijke sukses dat dit dansfeest te beurt is gevallen."
Lentetocht.
Dat dit scoutsival het Gildebestuur de handen vol gaf, is misschien de reden geweest waarom de "Wintertocht" pas op de eerste lentedag plaats vond. Het weer was die 21 maart anders niet zo schitterend. Een miezerige motregen vergezelde de 49 wandelaars bijna gedurende de hele tocht. Er heerste nochtans de dag door een vrolijke stemming. Er was natuurlijk de onvervangbare Albin Vanhaverbeke die weer voor een nieuwe schlager had gezorgd en voor elke deelnemer een badge had vervaardigd. Er was de enig mooie voettocht doorheen de Zwalmstreek. Er was het bezoek aan Roborst met zijn romantisch kerkje. Er was het eetmaal in de zaal Ad Fundum in Erwetegem met een optreden van zoveel oud-scouts: Albin alweer, Willy Dornez, speciaal overgekomen uit Hasselt, en José d' Autry de bekende operazanger. Allemaal oud-scouts. Er was de van scouts- en andere liederen galmende autocar de hele terugreis lang. Maar er was vooral die voelbare vriendschap, dat ondefinieerbare verbonden zijn met elkaar. Het hele gebeuren kostte de deelnemers slechts 100 frank, maar daar zat de SPG-kas natuurlijk voor een heel stuk tussen.
Kulturele avond.
Op zaterdag 22 mei kwam Noël Breuval in het lokaal spreken over "Het ontstaan van de mens". Het werd vooral een leerzame debatavond die wel eens een te hoog niveau haalde maar toch voor de hele gilde boeiend bleef.
Zeereis.
De zeereis op zondag 11 juli ging deze keer naar de Westkust, ergens tussen Koksijde en St. Idesbald. Het weer was niettemin bar slecht en er waren er heel wat die deze keer hun kat zonden. Het liep met deze zeereizen echt niet van een leien dakje, althans niet wat het weer betreft.
Weekendkamp.
Het weekend kamp vond plaats op 7 en 8 augustus 1965. Er waren 17 deelnemers wat tot nu toe een rekordcijfer was. De kampplaats lag amper drie kilometer buiten het Roeselaarse stadscentrum. Het oude, vertrouwde kasteelpark op de Koekuit was voor velen een zoete herinnering. De kampeerders trokken er naartoe met de fiets. Het zou één van die aktiviteiten worden die als onvergetelijk geboekt blijven. Lastig was het wel: het opslaan van een volledig kamp op zaterdagmorgen, de fietstocht naar de militaire kerkhoven, het bezoek aan Hill 62, dat uitkammen van de hele streek Passendale-Ieper. Het was hard zwoegen, maar bijzonder verrijkend. Op de kampplaats wachtte de vermoeide "Flandriens" nog het avondmaal en het kampvuur. Iedereen hield eraan een nummer op te voeren rond het hoogoplaaiende vuur en de harten smolten weg toen men in de volslagen duisternis, in de smeulende houtskool kijkend, het avondlied zong. Een halfuurtje later leken ze allemaal uitgerust wanneer ze in dat buitencafeetje het glas hieven op het verdere welslagen van het kamp. Op zondagmorgen werden de gildeleden al om 6.30 uur uit het bed getrommeld om in Beitem, waar ze te voet naar toe trokken, de mis te horen. Daar aangekomen stelden ze vast dat ze een uur te vroeg waren. Gelukkig werd er op dat uur, in een herberg vóór de kerk, al koffie gezet. Terug in het kamp werd een vlot gebouwd en daarmee werd op de vijver gevaren, wat De Standaard de gelegenheid gaf om een vlottenreizende volksvertegenwoordiger in beeld te brengen ‎(m'as-tu-VU?)‎. In de namiddag was er na het uitgebreide eetmaal en de dito platte rust, een bos-en veld-spel, waarbij 32 speelkaarten in heg en haag en andere verdoken plaatsen moesten teruggevonden worden. Het was het eerste kampspelvan Roger Bonte dat later het RB-spel zou worden genoemd. Dit kamp heeft op de 17 deelnemers ongetwijfeld een diepe indruk nagelaten.
Kulturele avond.
Op zaterdag 29 november was Geert Vanallemeersch op bezoek in het SPG-lokaal. Voor deze avond waren ook de leden van de voorstam "de Kobbe" uitgenodigd zodat het lokaal wel een beetje overrompeld was. Geert Vanallemeersch was een tijdje daarvoor twee maanden in Israël geweest om daar met zijn echtgenote in een "kibboetzim" te werken. Over die ervaring en over Israël handelde zijn zeer gesmaakte en met lichtbeelden gedokumenteerde causerie. Er was ook een authentieke, in Rusland geboren Israëliet, die daar het woord nam over de inlandse volkskunst.
Sinterklaasfeest.
Het sinterklaasfeest vond plaats in de refter van het VTI aan de Leenstraat op zondag 5 december. Naast het gewone gezellige gedoe was er ook nog een Ieperse klown die groot en klein kwam opvrolijken.

Rijksregisternummer


Bekijk notities betreffende ...


Bronnen
Huwelijk S170
Huwelijk S170
Huwelijk S170
Woonplaats S170
Beroep S170
Gebeurtenis S170

Bekijk bronnen betreffende ...


Multimedia

Multimedia-object
I17_1I17_1  ‎(M850)‎

Multimedia-object
I17I17  ‎(M849)‎

Multimedia-object
06ScreenHunter_06ScreenHunter_  ‎(M848)‎
Bekijk media betreffende ...


Gezin met ouders
Vader
Ferdinand René Basilius "René" Dornez ‎(I16)‎
Geboorte 8 december 1894 38 34 Rollegem-Kapelle, West-Vlaanderen, Belgium
Overleden 2 maart 1973 ‎(Leeftijd 78)‎ Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium
6 jaren
Moeder
 
Eudoxia Maria Gerarda Gekiere ‎(I20)‎
Geboorte 24 april 1901 55 38 Rumbeke, West-Vlaanderen, Belgium
Overleden 28 juni 1995 ‎(Leeftijd 94)‎ Zonnebeke, West-Vlaanderen, Belgium

Burgerlijk huwelijk: 25 juni 1925 -- Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium
20 maanden
#1
Willy Arseen Dornez ‎(I17)‎
Geboorte 27 februari 1927 32 25 Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium
Overleden 15 juli 1999 ‎(Leeftijd 72)‎ Hasselt, Limburg, Belgium
#2
Broer
#3
Broer
#4
Broer
Gezin met Eliza Maria Stalmans
Willy Arseen Dornez ‎(I17)‎
Geboorte 27 februari 1927 32 25 Roeselare, West-Vlaanderen, Belgium
Overleden 15 juli 1999 ‎(Leeftijd 72)‎ Hasselt, Limburg, Belgium
-4 maanden
Partner
 
Eliza Maria Stalmans ‎(I21)‎
Geboorte 24 oktober 1926 Sint-Huibrechts-Lille, Limburg, Belgium
Overleden 5 augustus 2006 ‎(Leeftijd 79)‎ Heusden-Zolder, Limburg, Belgium

Burgerlijk huwelijk: 30 april 1949 -- Sint-Huibrechts-Lille, Limburg, Belgium
#1
Dochter
#2
Dochter
#3
Dochter